شمارهٔ ۳۳۴
چشمی بگشا سوی من و زاری من بیندر دام غم عشق گرفتاری من بین
از جور و جفا مردم و آهی نکشیدمآزار رقیبان و کم آزاری من بین
کردم ز رخت منع دل و مردم دیدهبا سوخته چند ستمکاری من بین
صد جور کشیدم ز بتان ترک نکردمبا اهل جفا رسم وفاداری من بین
من مهر نمودم همه دم ماه و شان جوراغیاری این طائفه و یاری من بین
کس را نظری بر من افتاده نیفتددر رهگذر عشق بتان خواری من بین
دل را بسپردم بغم عشق فضولیبا دشمن خود یاری و غمخواری من بین