شمارهٔ ۳۲۵

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: انم۷ بیت

ای شمع که شد سوخته عشق تو جانمروشن شده باشد بتو هم سوز نهانم

مشهور جهان چون نشود حسن تو از منعمریست من از عشق تو رسوای جهانم

بر بند زبانم بتکلف که نیفتدسر غم عشقت بزبانها ز زبانم

مانند بنایی که دهد عکس بآوازآمد بفغان گنبد گردون ز فغانم

کی در تو رسد آه من خم شده قامتتیرم نرود دور چو بستست کمانم

کارم بخدا ماند چه سازم چه کنم آهبسیار سراسیمه سودای بتانم

از اشک روان چون نکنم گریه فضولیبرداشت ز خاک ره او اشک روانم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق سوزان خود به معشوق سخن می‌گوید و می‌گوید که دلی سوخته و غمگین دارد. او احساس می‌کند که عشقش به معشوق آنقدر شناخته شده است که نمی‌تواند از آن پنهان بماند و به همین دلیل رسوای جهان شده است. شاعر نگران است که نتواند احساساتش را به درستی بیان کند و درد و رنجش را به زبانی بیاورد. او به تصویر یک ساختمان که صداهایش منعکس می‌شود اشاره می‌کند و می‌گوید که فغان و ناله‌اش در گنبد آسمان به گوش می‌رسد. در نهایت، شاعر به شدت تحت تأثیر عشقش است و نمی‌داند چه کاری باید انجام دهد و از اشک‌هایش نمی‌تواند کناره‌گیری کند.