شمارهٔ ۲۹۲

قافیه: منمیخوریم۷ بیت

هرگز غم خرابی عالم نمی خوریمعالم اگر خراب شود غم نمی خوریم

بیش و کم زمانه بر ما برابرستما غصه زیاد و غم کم نمی خوریم

منت نمی بریم پی روزی از شهانجامی بمنت ار بدهد جم نمی خوریم

دم نیست کز غم لب لعل تو جام جامخونابها ز دیده پر نم نمی خوریم

گشتیم گرچه خاک ز ما سر چه می کشیاز ما چه می گریزی آدم نمی خوریم

هر دم ز دهر روی بما می نهد غمیبی وجه ما شراب دمادم نمی خوریم

در خوردن غم تو فضولی شریک ماستهر غم که می رسد ز تو بی هم نمی خوریم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده‌ی نگاهی مثبت و بی‌اعتنا به مشکلات و غم‌های زندگی است. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر عالم خراب شود، غم نمی‌خورد و مشکلات زمانه را برابر می‌بیند. او به این نکته اشاره می‌کند که در تکیه به دیگران برای روزی و خوشی نیست و از غم عشق معشوق خود نیز نمی‌نالد. شاعر تاکید دارد که با وجود تمام غم‌ها، آنها را به تنهایی تجربه می‌کنند و از این رو، کمترین غم را در زندگی احساس می‌کنند. در نهایت، شاعر می‌گوید که هرغم جدیدی که به آنها می‌رسد، با هم به دوستی و همدلی نسبت به آن برخورد می‌کنند.