شمارهٔ ۲۷۶
با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایمما را چه می کشی چو گناهی نکرده ایم
تا شعله برون نشود ز آتش درونهرگز ز درد عشق تو آهی نکرده ایم
یارب چرا ز ماه و شان خالیست شهرماهیست ما نظاره ماهی نکرده ایم
جز نقد شوق و دولت عشق تو در جهانهرگز نظر بمالی و جاهی نکرده ایم
تیغ زبان ماست که عالم گرفته استما فتح کشوری بسپاهی نکرده ایم
یارب چرا شدست سیه روزگار ماظلمی بهیچ خانه سیاهی نکرده ایم
ما را ز دهر نیست فضولی تمتعیزین باغ میل برگ گیاهی نکرده ایم