شمارهٔ ۲۱۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: س۷ بیت

چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوسنه کسی پروای ما دارد نه ما پروای کس

عاشقان دارند شوق گلرخان نه زاهدانگل به بلبل می زند آتش نه در هر خار و خس

مردم چشمم ز مژگان اشک می ریزد ولیآب دریا کم نمی گردد بمنقار مگس

عزلتی دارم که در خلوت سرای بی کسیبا مسیحا هم نمی خواهم که باشم همنفس

عمر شد آخر دلا از ناله کردن در گذرراه چون طی گشت باید گر فغان افتد جرس

نیستم بلبل که هر ساعت سرایم بر گلیاهل توحیدم گلی دارم درین گلزار و بس

می رسد فریاد من هر شب فضولی بر فلکگرچه رو آن مه نمی گردد مرا فریادرس

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساس تنهایی و بی‌علت بودن زندگی است. شاعر از بی‌توجهی دیگران به خود صحبت می‌کند و بیان می‌کند که هیچ‌کس به او اهمیت نمی‌دهد، همان‌طور که او نیز به کسی اهمیت نمی‌دهد. او عاشق زیبایی‌ها و شوق عشق است، اما در عین حال احساس خود را به بی‌کسی و انزوا بیان می‌کند. شاعر در عزلت خود نمی‌خواهد کسی را در کنار خود داشته باشد و به زمان‌های گذشته و ناله کردن اشاره می‌کند که باید از آن گذر کند. او در نهایت می‌گوید که فریادهایش در فضایی خالی به گوش می‌رسد و هیچ‌کس نیست که به او پاسخ دهد. این شعر احساسات عمیق و ناراحتی‌های وجودی را به خوبی بیان می‌کند.