شمارهٔ ۱۶۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انبروناید۷ بیت

نشاطم می‌کشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید

نخواهم ماند زنده چون نجاتم دادی از هجرانبمیرد هر شرر کز آتش سوزان برون آید

غباری کان مقیم درگهت تا شد نمی‌خواهدکه گردد آدم وزان روضه رضوان برون آید

بهر چشمی که آید همچو دود از اشک تر سازدسیه‌بختی که او از آتش هجران برون آید

به یاد غنچه خندان او مردم عجب نبودکه از خار مزاحم غنچه خندان برون آید

نخواهد برد وقت مرگ اجل از سینه‌ام جز غمبه خانه هرچه باشد چون بکاوند آن برون آید

فضولی هست در دل تیر او بسیار می‌ترسمکه با سیلاب خون از دیده چون مژگان برون آید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر احساس عمیق اندوه و جدایی را بیان می‌کند. شاعر در آن به تصویر کشیدن حالت فردی می‌پردازد که از نظر جسمانی دچار درد و رنج است و امید دارد که با خروج پیکان از جانش، رهایی یابد. او نمی‌خواهد زنده بماند زیرا از هجران رنج می‌برد و مرگ را به عنوان نجاتی می‌بیند. در ادامه، شاعر به غم و اندوهی که در دل دارد اشاره می‌کند و می‌گوید زمان مرگ تنها درد و غم را به همراه خواهد داشت. همچنین به یاد غنچه‌ای می‌افتد که از خارها رنج می‌برد و در نهایت از فضولی و عذاب درد در دلش می‌گوید، ترس او از اینکه درد و خونریزی ناشی از عشق و جدایی از چشمش بریزد، مشهود است.