شمارهٔ ۱۴۳

قافیه: نباشد۷ بیت

من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد

هیچ کس پیش تو نآرد بزبان حال دلمشمع من حال دلم پیش تو روشن باشد

دشمنان تا بکی از دوستیت شاد شوندحال من از تو بکام دل دشمن باشد

بر سر کوی خود ای شمع مسوزان ما راگلشن کوی تو حیف است که گلخن باشد

جان من تا بقیامت نبرم نام حیاتگر پس از مرگ مرا کوی تو مدفن باشد

به خدنگی برهان از الم و غم ما راچند ما را الم جان و غم تن باشد

مکن از خاک درت منع فضولی ای گلجای بلبل به ازان نیست که گلشن باشد