شمارهٔ ۱۱۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انباعث۷ بیت

اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث

بغمزه خستیم دل چون نرنجم زان خم ابروچه می دانم ندارد ز خم ناوک جز کمان باعث

چه باشد گر بریزد خون چشم خون فشانم دلگرفتاری دل را گشت چشم خون فشان باعث

درون غنچه تا گلبرگ نبود چاک کی گرددسزد چاک دلم را گر بود داغ نهان باعث

خط سبزت ز آب دیده من رونقی داردبود نشو و نمایی سبزه را آب روان باعث

سرم را سیل اشک از خاک راهت کاش برداردکه غوغای سکانت را شدست این استخوان باعث

فضولی در جهان از عشق ذوقی هست با هر کسندارد جز مذاق عشق هستی جهان باعث

خلاصه

هوش مصنوعی: غزل دربارهٔ احساسات عشق و درد ناشی از آن است. شاعر از رسوایی و فغان دل می‌گوید که ناشی از زخم‌های عشق است. او به خم ابرو و غمز‌های معشوق اشاره می‌کند و اینکه بدون عشق، زندگی بی‌معنا است. همچنین او بر روانی اشک‌هایش تأکید دارد که ناشی از دوری معشوق است و از داغ نهان دلش سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی خط سبز محبوبش از آب دیده‌اش اشاره کرده و می‌گوید که عشق در زندگی او باعث شور و نشاط است. در نهایت، او بیان می‌کند که همه‌ی این احساسات و تجربیات مستقیماً از عشق ناشی می‌شود.