بخش ۵ - شعر سوم
این دوبیت از غزلی به خاطر آمد بقیه آن فراموش شده است.
مرا در کعبۀ دل، کوی آن دل آرام استبه مَأمَن دِگرم کی قرار و آرام است
هلاک حائری آخر چه خوش به دست تو شدفدای عشق تو گردم که خوش سرانجام است
این دوبیت از غزلی به خاطر آمد بقیه آن فراموش شده است.