بخش ۲۹ - شعر بیست و هفتم
ای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنیعاشقان را نظری گاه بگاهی نکنی
ای دو هفته مَه من، روز فراقت سالی استیادی از ما تو چرا ماه به ماهی نکنی
گوشۀ چشمی اگر جانب ما باز کنینه زیانی بری و هیچ گناهی نکنی
ای گدای درِ او، قیمت خود را به یقینگر بدانی، نظر از کِبر به شاهی نکنی
لذّت عیشِ خوشِ فقر اگر دریابیحِرص مَنصب نبری، خواهش جاهی نکنی
رَه به مقصود نیابی تو اگر چند گَهیبه صفا خدمت یک مُرشد راهی نکنی
یوسفا جا به سر تختِ عزیزت ندهندجا اگر چند گهی در ته چاهی نکنی
حائری راه نیابی به وصالش تو مگربکِشی بارِ غم و ناله و آهی نکنی