شمارهٔ ۵۸
نیست پیکی که پیام من مسکین ببردعرض فرهاد بر آن خسرو شیرین ببرد
قامت و عارض و زلف و بدنت ای دلبررونق از سرو و گل و سنبل و نسرین ببرد
کاش کافربچهای چون تو دو چارت گرددتا بدیدی که دلت را به چه آیین ببرد
دل و جان از کف دلدار گرفتن هنر استهمه کس دل ز کف عاشق غمگین ببرد
چه قیامت شود آن روز که خاقان ز فغاندر صف حشر چو پیراهن خونین ببرد