شمارهٔ ۱۱۷

۵ بیت

یار من است یار اگر یار بود خدای منیار نباشد ار خدا با من خسته وای من

دامن وصل او چو من زود ز دست داده‌امداد فراق او عجب زود ز غم سرای من

چون من زار دیده‌ام کاکلش از قفای اواز پی کشتنم رقیب آمده از قفای من

هجر و وصال غیر و من کاش خدای من کندآن شود از برای او این شود از برای من

بر سر کشته‌ام نشین یک دم اگر مرا کشیخواهیم ار کنی جفا لطف تو خونبهای من