شمارهٔ ۱۴۲

۴ بیت

آن که جان بر تو فشاند ز دل ای یار منمآن که در پیش تو پیشش از همه شد خوار منم

از غم هجر تو هر شام به کویت تا صبحآن که خون گرید و نالد ز دل زار منم

چه خبر داری از این درد جگرسوز دلمخفته در بستر نازی تو و بیدار منم

همچو خاقان شب هجران تو با آه و فغانپاسبان خفته و در کوی تو بیدار منم