شمارهٔ ۱۱۶
هستی تو به زیر چرخ اطلسبر خلعت دلبری ملبس
باشد چو گهر نهان بخارااندام تو در قبای اطلس
وصف تو چه سان کنم که باشنددر وصف تو کائنات اخرس
تو یار کسان و من شنیدهدر عشق تو طعن ناکس و کس
آن جان جهان روان شد از پیشجان دو جهان فتادش از پس
کی گل به رخت شود مقابلبا گل نکند برابری خس
آسوده ز درد هجر خاقاندر سایه آن نهال نورس