شمارهٔ ۴۰
وفای عهد ز خوبان عهد ما غلطستنسیم عافیت از گلشن بلا غلطست
کتاب حسن بر استاد عشق خواندم گفتدرین میانه همین آیت وفا غلطست
حدیث طور شنیدی به کوی عشق گذرز ما مپرس که این قصه راست یا غلط ست
حیا به گوش ادب دوش در چمن می گفتکه خنده گل و بیتابی صبا غلطست
زبان عشق خموشیست لب ز ناله ببندکه در طریق ادب عرض مدعا غلطست
پرست غنچه خاموش را ز گل آغوشبه عندلیب بگویید کاین نوا غلطست
به دوست قصه جان دادن فصیحی راچو هجر گفته دگر گفتگوی ما غلطست