شمارهٔ ۱۸۹

۷ بیت

شب که بر آن آفتاب راه گرفتیمدر قصب دیده نور ماه گرفتیم

هر چه به بینش ز دیده دور فگندیمصد مژه دادیم و یک نگاه گرفتیم

هر چه نفس سرنوشت سینه ما بودجمله به بازار برده آه گرفتیم

کوکبه یوسفی رسید ز کنعانفال مراد از نشاط چاه گرفتیم

دیده ما ریخت خون عافیت ماما دیت از اشک بی‌گناه گرفتیم

قیمت فریاد و ناله چون نشناسیمملک وفا را بدین سپاه گرفتیم

به ز فصیحی نسوختیم کسی راکام دل برق ازین گیاه گرفتیم