شمارهٔ ۱۸۳

۹ بیت

کی مسیحا داشت در بار آنچه ما می‌خواستیمعافیت بودش متاع و ما بلا می‌خواستیم

اشک ریزان تا در دارالشفا رفتیم دوشنی دوای درد درد بی‌دوا می‌خواستیم

برد موسی بهر آمین گفتنم همره به طوراو دعا می‌کرد و ما عذر دعا می‌خواستیم

شد عبیر از بوی گل خاکستر بلبل ولیما غلط کردیم و این عطر از صبا می‌خواستیم

گوش آوردیم و همچون گل تهی بردیم حیفزین گلستان ناله‌ای چند آشنا می‌خواستیم

کفر و دین مقصد نبود از خدمت دیر و حرممشت خاکی داشتیم و کیمیا می‌خواستیم

کوشش بیهوده ما آبروی سعی ریختسر نبود و سایه بال هما می‌خواستیم

خامکاریهای ما گم داشت بر ما راه راکاندرین دشت پر آتش نقش پا می‌خواستیم

همت چشم فصیحی بین که امشب می‌فشاندچشمه چشمه آفتاب و ما سها می‌خواستیم