شمارهٔ ۱۷۳
ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شومچمن به ناله درآید اگر نسیم شوم
مشام خواهش مجنون شود زکام ابدبه چین طره لیلی اگر شمیم شوم
عذار شعله ایمن به دود انداینداگر ز سعی قبول ازل کلیم شوم
نیاز سر به گریبان کشد چو غنچه به ننگاگر چو ابر در این گلستان کریم شوم
لبم به شیر مرادی زمانه تر نکندمسیح گردم ازین مادر ار یتیم شوم
اگر نه عمر عزیزم چرا درین بازاربه هرزه پیش فروش امید و بیم شوم
مرا بسوخت غرور کرم فصیحیواردو روز رخصت عشق ار بود ائیم شوم