شمارهٔ ۱۷۲
چند ای شوق طواف در و بام تو کنمآه را دودکش شعله خام تو کنم
چشم گردم همه و نقش جمالت بینمگوش گردم همه و یاد کلام تو کنم
در قدح جوشم و عکس لب لعلت دزدمدر صراحی شوم و سجده جام تو کنم
چون گدایی که نهد کاسه دریوز به کفگوش بردارم و دریوزه نام تو کنم
دوش میگفت فصیحی ز غم ما مخروشورنه این نوش به یک خنده حرام تو کنم