شمارهٔ ۱۵۸
فردوس ساز کلبه پردود آتشمباری اگر زیان خودم سود آتشم
سوزم مدام و شعله دودم پدید نیستالماس ریشهای نمکسود آتشم
از بس که شعله دوش ثنای دلم سرودپنداشت شوق دوست که معبود آتشم
خار ترم که تازه ز باغم درودهاندمحروم بوستانم و مردود آتشم
در دوزخم فکنده فصیحی غم و هنوزداغ سیاهخانه پر دود آتشم