شمارهٔ ۱۵۴
لب زخم ستمم مژده ماتم دارمگوش داغم خبر مردن مرهم دارم
نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریبکه من این ناله زار از دل خرم دارم
تشنگی در جگرم مست زلال طربستکه درین بادیه صد چشمه زمزم دارم
کرده صد بار شهیدم ستم ناز و هنوزنفسی توشهکش آه دمادم دارم
نشکفم تا زسموم ستمم نگدازیدر گلستان تو خاصیت شبنم دارم
عید و هر کس ز لباس طربی خوشدل و منخرقه نیلی کنم و تعزیت غم دارم
شعله رشک فصیحی گل خودروی دلستشکوه بیهوده ز نامحرم و محرم دارم