شمارهٔ ۱۲۶

۷ بیت

ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دارداغی که بسپریم ز مرهم نگاه دار

از آه و ناله هر چه بود در حرم بهلاشکی به یادگاری زمزم نگاه دار

یک لاله‌وار داغ دل ار افتدت به دستشاداب خو به غم کن و خرم نگاه دار

بی غم دل مرا نتوان داشتن نگاهاینک ببر دلم تو و بی غم نگاه دار

غم روید ار ز سینه‌ات آتش بر آن فشاناین سبزه را ز آفت شبنم نگاه دار

جام جمی به میکده چندی تهی نشینرام کسی مشو ادب جم نگاه دار

مطرب نه‌ای منال فصیحی به بزم عیشاین ناله را ذخیره ماتم نگاه دار