شمارهٔ ۱۲۰
مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آیدوجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید
اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانشبه جای نام ایزد بر زبانش یاصنم آید
همه عمرم به مردن صرف شد کاین جان غم روزیدلی صد ره برون از تن به استقبال غم آید
فصیحی تشنه مرگ است چندانی که عیدستشچو ماه روزه گر از عمر او یک روز کم آید