شمارهٔ ۶۳ - تتبع خواجه

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ابت۷ بیت

رندان همه در کوی مغان گشته خرابتای مغبچه شوخ چه مست است شرابت

لطف و کرمت تیر کشیدست به تنهاارباب وفا جان دهد از ناز و عتابت

هستی تو پری زانکه درآیی بدل و جاندر آمدن خانه کسی نیست حجابت

پرسی که چو من نیست به خوبی مه و خورشیدروشن بود ای ماه چو خورشید جوابت

در دیده اهل نظر آن چهره عیانستجز تیره گی هستی ما نیست نقابت

در بادیه عشق ببازی نتوان رفتکانجاست بسی صدمت و بسیار مهابت

فانی ننهی پای به سر منزل مقصودتا نیست به جز باده هستی خور و خوابت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و مستی است. شاعر به توصیف شراب و حالت نشئه‌گونه‌ای که ایجاد می‌کند، پرداخته و از زیبایی و جذابیت محبوب سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که محبوبش به قدری دلربا و نازکننده است که باعث جان دادن عاشقان می‌شود. شاعر به روشنی به محبوبش می‌نگرد و از وجود او به عنوان یک پری یاد می‌کند که با ورودش، حجاب‌ها را می‌زداید. او تأکید می‌کند که در عشق نباید به سادگی وارد شد و باید خطرات آن را دانست. در نهایت، شاعر می‌گوید تا زمانی که در جستجوی عشق و باده هستی هستیم، نباید از درخواست و دعا غافل شویم.