شمارهٔ ۳ - تتبع خواجه حافظ

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: لها۷ بیت

رُموز العشق کانت مشکلا بالکاس حللهاکه آن یاقوت محلولت نماید حل مشکل‌ها

سوی دیر مغان بخرام تا بینی دوصد محفلسراسر ز آفتاب می فروزان شمع محفل‌ها

دل و می هردو روشن شد نمی‌دانم که تاب میزد آتش‌ها به دل یا تاب می شد ز آتش دل‌ها

به مقصد گرچه ره دورست اگر آتش رسد از عشقچون برق‌آسا توان کردن به گامی قطع منزل‌ها

من و بی‌حاصلی کاز علم و زهدم آنچه حاصل شدیکایک در سر معشوق و می شد جمله حاصل‌ها

بود چون ابر سیر ناقه لیلی که در وادیفغان از چاک دل مجنون کشد نی زنگ محمل‌ها

چو در دشت فنا منزل کنی یک روز ای فانیز من آن جانفزا اطلال را فابجدو قتلها

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رازهای عشق و زیبایی آن اشاره می‌کند. او به یاقوتی اشاره می‌کند که می‌تواند مشکلات را حل کند و به محفل‌هایی که در آن عشق و می‌درخشد، سفر می‌کند. دل و می هر دو روشن و پرشور هستند، اما شاعر نمی‌داند که آیا آتش عشق دلش را می‌سوزاند یا اینکه این می است که دل‌های عاشق را گرم می‌کند. هرچند مسیر عشق دور است، ولی اگر عشق واقعی باشد، می‌توان با سرعت به مقصد رسید. شاعر تأمل می‌کند که علم و تلاشش بی‌حاصل بوده و همه نتایج در سر معشوق خلاصه می‌شود. او به مجنون و لیلی اشاره می‌کند و در نهایت از فانی بودن انسان در دشت فنا یاد می‌کند و از عمق دلش می‌گوید.