گنج

شمارهٔ ۲۶۴ - تتبع خواجه

قافیه: امکن۶ بیت
آن گل که نوشد می با رقیبانبینند و میرند مسکین غریبان
ای گل به گلشن چون جلوه سازیافغان مکن عیب از عندلیبان
چون بلبل و گل بی‌هم مباداعشق محبان حسن حبیبان
بی‌یار از ما طاقت مجوییدزان رو که هستیم از ناشکیبان
چون زخم سینه پوشیده دارم؟!سازد چو ظاهر چاک گریبان
فانی نصیبی زان مَهوَشَت نیستخوش با نصیبی از بی‌نصیبان