شمارهٔ ۲۶۵ - تتبع میر
ای رند درد آشام جز دیر مغان مأوا مکندل را به غیر از مغبچهای جای دگر شیدا مکن
ساقی به صد فرخندگی چون بایدت پایندگیگر یابی آب زندگی در جام جز صهبا مکن
در طوف باغ ای سیمبر گلرنگ می در جام زرافکنده در وی کن نظر میل گل رعنا مکن
در دین و دل آتش زده کردی چو عزم میکدههر لحظه از می عربده بر زمره تقوا مکن
چون ملک دل یغما کنی جور و ستم با ما کنیصد ناز و استغنا کنی در ناز استغنا مکن
دلرا چو بینی سوی خود مجنون و زار روی خودهر دم مران از کوی خود دیوانه را بیجا مکن
از عشق فانی دم مزن گلبانگ در عالم مزنحال مرا بر هم مزن بیشم ازین رسوا مکن