شمارهٔ ۲۶۲ - تتبع خواجه
صبح است فیض اگر طلبی ترک خواب کنتا چند مست خواب قدح پر شراب کن
ما را به شیشه می فکن و از عتاب و لطفنی سنگ خاره افکن و نی لعل ناب کن
مردم در انتظار تو ای عمر نازنینیکره بآمدن نه به رفتن شتاب کن
روزی مقدر است نگردد زیاد و کمگر تو وقار ورزی و گر اضطراب کن
ای مه ترا همی رسد از مستی و غرورخواهی به چرخ ناز و به انجم عتاب کن
فانی شب وصال میی بی حساب داروانرا به ما به عمر مخلد حساب کن