شمارهٔ ۲۲۰ - تتبع بعضی عزیزان
بگفت عشق که می نوش و رو به ملک عدمبگفتمش که بده جام می دمست و قدم
ردا بروی تغار می است و شعله آهمراست کشور رندی کنون به طبل و علم
درم درم که شده داغ من به سجاده دهچه سود چون نشود رهن می به نیم درم
مبین به توبه ام ای پیر دیر و جامم دهز من اگر یکی آید تو باش اهل کرم
حدیث دوست برندان بگوی نی به ملککه اهل عشق بود سر عشق را محرم
عمارت دل ویران ریش فانی اگرز لای باده کنی هم گل است هم مرهم