شمارهٔ ۲۱۹ - تتبع خواجه
عکس رخسار چو بر ساغر صهبا فکنمگونه ای زردوشی در می حمرا فکنم
ای گدایان در میکده همت که به جهدخویشتن را اگر از صومعه آنجا فکنم
وه که آن مغبچه پروا نکند گر خود رابر در دیر ز ایوان مسیحا فکنم
اهل دین تو به دهندم ز می ایدل چه عجبخویش را گر به میان مغ و ترسا فکنم
دل واله شده چون بید بلرزد هر گهچشم بر جلوه آن قامت رعنا فکنم
فانی آن صید شد از دست چه سود ار خود راسگ دیوانه صفت جانب صحرا فکنم