شمارهٔ ۲۰۲ - تتبع خواجه
نوبهاران به قدح آب طربناک اندازابرسان غلغله در گنبد افلاک انداز
چند از دور فلک چون کره سرگردانیفتنه از دور قدح در کره خاک انداز
پاک بازی اگر از ایزد پاکت هوس استچشم بر عارض پاک از نظر پاک انداز
تنم افسرده شد از زهد ریایی ای عشقبرق آهی سوی این خرمن خاشاک انداز
مست تا کی فکند رخنه بدین ها یا ربرحمی اندر دل آن کافر بی باک انداز
یا رب این زاهد خودبین که نشد قابل فیضعکسی از جام در آئینه ادراک انداز
گل صد برگ جمال تو که صد لمعه دروستپرتو آن همه در این دل صد چاک انداز
فانی از جرعه حافظ شده مست ای ساقی«خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز!»