شمارهٔ ۱۹۸ - تتبع خواجه
غیر ازو نیست مرا در دو جهان یار دگرجز ویم یار دگر جز غم او کار دگر
من نه آن بلبلم ای گل که دو صد خار جفاگر خلد از تو کنم روی به گلزار دگر
نکنم کفر قبول ار کندم پیر مغانبه جز از طره آن مغبچه زنار دگر
قدح دور بما چون برسد ای ساقیتا به لب چونکه شود ریخته مقدار دگر
ناصحا پند تو یکبار قبولم نفتادگفته پندار ازین موعظه صد بار دگر
جم وقتم که گرفتم ز سر خرقه رهنجام دیگر به دو صد زاری و زنهار دگر
فانیا درد طلب گر طلبی پیدا کندل ریش دگر و سینه افکار دگر