شمارهٔ ۱۲۰ - مخترع

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اموج۷ بیت

نسیم صبح نمود از تغار صهبا موجچو باد شرطه که آرد ز روی دریا موج

به باده زورق می را گر افکنی باشدچو کشتی ای که به دریا روان بود با موج

پی هلاک حریفان ز حله دختر رزنموده هر طرف از لاله رنگ خارا موج

شبی که بود برش غیر مردم از غیرتازان سبب که فکندم به بحر سودا موج

ز چین ابرو و چاه ذقن فرو گشتمچرا که هست ز گرداب غرقه ها تا موج

مگر برآوردم از بحر باده موج کرمغریق را نبرد بر کنار دریا موج

نگر به بحر فنا شرح حال فانی خوانازان خطوط که سازد ز لجه پیدا موج

خلاصه

هوش مصنوعی: غزلی از شاعر به زیبایی صبح را توصیف می‌کند که همواره با موج‌های دریایی همراه است. او از باده و شادی صحبت می‌کند و می‌گوید که مانند یک کشتی در دریا به حرکت درمی‌آید. همچنین به یاد حریفانش از دختران زیبا و رنگ لاله‌ها اشاره دارد و به یک شب خاص که در آن احساس بی‌غیرتی کرده، می‌پردازد. شاعر به چهره‌اش و احساساتی مانند غرق شدن در شادی اشاره می‌کند و از خود می‌پرسد که آیا می‌تواند از دریای باده نجات یابد. در نهایت، به فنا و ناپایداری زندگی اشاره می‌کند و از خطوطی یاد می‌کند که داستان غم‌انگیز زندگی را نمایان می‌سازد.