شمارهٔ ۶۳
بهار و لاله ما بی گل و پیاله گذشتپیاله یی نکشیدیم و دور لاله گذشت
نیافت در گره غنچه ی دلم سببیصبا که در چمن گل به صد رساله گذشت
غریق بحر امیدم که در سفینه ی نوحبه یک لطیفه بلای هزار ساله گذشت
شراب عشق تو ما را حواله ی ازلیستبیار جام که نتوان ازین حواله گذشت
توان گذشت ز قید گل و بهار ولینمی توانم از آن عنبرین کلاله گذشت
ز گریه گلشن عیشم چو کشت ویرانستکه چند سال بر او سیلهای ژاله گذشت
چو عندلیب غزلخوان در آرزوی گلیتمام عمر فغانی به آه و ناله گذشت