شمارهٔ ۴۳۲
مدام از آتشی آشفته حالمفغان کز اختر بد در وبالم
سخن نشنیدم و عاشق شدم وایکه خواهد داد گردون گوشمالم
چنان از همدمانم دل گرفتستکه از خود نیز می گیرد ملالم
سبو بردار و صحبت برطرف کنکنون کز باده خالی شد سفالم
وصالش خواستم پیدا شد از دوربحاجت می رسم خوبست فالم
چنان برگشتم از عشقش فغانیکه غیر از او نگنجد در خیالم