شمارهٔ ۴۲۱
رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیمدنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم
قطع نظر ز حاصل ده روزه ی جهاناین منزل خراب مسلم گذاشتیم
دور زمانه چون نکند هفته یی وفادست از شمار این درم کم گذاشتیم
گل رنگ ما نداشت گذشتیم از سرشمی بیتو خوش نبود هماندم گذاشتیم
در غم سفید کرده کشیدیم زیر خاکموی سیاه را که بماتم گذاشتیم
رفتیم چون فغانی ازین انجمن برونعیش جهان بمردم بیغم گذاشتیم