شمارهٔ ۳۲۵
رخ برفروز و خون دلم را روانه سازآتش بخرمنم زن و مستی بهانه ساز
این قطره ها که در جگرم تازه شد گرهاز عشق، خوشه خوشه کن و دانه دانه ساز
هر تیر غمزه یی که ز مژگان روان کنیاول دل شکسته ی ما را نشانه ساز
بس نازکست توسنت ای نازنین سواراز رشته های جان منش تازیانه ساز
جانها گره ز غیرت شمشاد کرد دلمشاطه را که گفت کزین چوب شانه ساز
شاید که پرتوی دهد ای مطرب صبوحسوز دلم ترانه ی بزم شبانه ساز
بیخوابیم بکشت خدا را فسانه ییزان چشم جاودانه و لعل فسانه ساز
تا سیل غم بخانه ی ما رو نیاوردایدل در آب و خاک خرابات خانه ساز
از آه آتشین فغانی درین چمنگل خانه سوز آمد و بلبل ترانه ساز