شمارهٔ ۳۱۳

خط گرد خال آن لب میگون زیاده تردردم زیاد بود شد اکنون زیاده تر

حسنت زیاده باد که هر روز می کنیخوبی زیاده شیوه ی موزون زیاده تر

کردی چنان عتاب که در سینه کار کردحسن عبارت از لب میگون زیاده تر

عاشق چه غم خورد که عنان را ز دست دادسوزد دل قبیله ز مجنون زیاده تر

از مجلس تو کشته برندم که ساخت دلشور درون خانه ز بیرون زیاده تر

ظرفم مبین حقیر که گر ساقیم توییخواهد شد این سفال ز جیحون زیاده تر

خیزد هزار ذره ز هر گام توسنتهر ذره یی ز ملک فریدون زیاده تر

یک روز صرف مجلس میخواره ی منستهستی هر حریف ز قارون زیاده تر

عمرم وبال گشت فغانی که دیده استآب حیات را الم از خون زیاده تر