شمارهٔ ۲۵۷

قافیه: اهینتوانکرد۶ بیت

هرگز برخت سیر نگاهی نتوان کردوز بیم کسان پیش تو آهی نتوان کرد

روزی که بنادیدن رویت گذرانمشرح غم آن روز بماهی نتوان کرد

خنجر مفگن بر من و خلقی مکش از رشکاز بهر یکی قصد سپاهی نتوان کرد

سودی نبود زین همه افسون محبتچون در دل سنگین تو راهی نتوان کرد

ای شاخ گل از سایه ی لطف تو چه حاصلگر تربیت برگ گیاهی نتوان کرد

چون جا دهدت در دل پر درد فغانیمحنتکده را منزل شاهی نتوان کرد