شمارهٔ ۱۴۹

قافیه: وزندانست۷ بیت

مست تو بجز ناله ی جانسوز ندانستنشناخت گل تازه و نوروز ندانست

مجنون تو هم بر سر خاکستر گلخنجان داد و بهار چمن افروز ندانست

فردا چکند با جگر سوخته عاشقچون فایده ی صحبت امروز ندانست

از رنگ قبا سوخت دل از دور چو دیدتنقش کمر و تاج طلا دوز ندانست

سوز دل عشاق چراغ دل و جانستبی نور، درونی که چنین سوز ندانست

دل جوهر دانش بمی و روی نکو دادقدر خرد مصلحت آموز ندانست

ناقص شد ازین طارم فیروزه فغانیمسکین اثر طالع فیروز ندانست