شمارهٔ ۱۳
چون مملکت سخا تو را شدانگار همه جهان مرا شد
بیگانه نمود بخت با منچون نام تو بردم آشنا شد
گر بر فلک است بد سگالتپندار خری به آسیا شد
ور در چاه است نیک خواهتانگار قدر بر سما شد
ابلیس لعین ز جنت آمدنمرود هلاک در هوا شد
بیدولت تو زمانه میگفتسبحان الله کرم کجا شد
جاوید همان که از سعادتعمر تو ذخیره بقا شد