شمارهٔ ۳۴
زهی بنای ارم ساحت بهشت امینکه هم بهشت برینی و هم سپهر برین
به لطف و نور بهشی به حسن و زیب ارمبه فر و قدر سپهری به طول و عرض زمین
گشاده صحن تو چون عرص روضه با نزهتکشیده سقف تو چون سقف کعبه با تمکین
خجل ز روی زمین تو روی باغ بهارروان ز رشک هوای تو اشک فروردین
ز هر قصیده که گویم تو را به هر یک بیتبیابم از تو ده احسان ز چرخ صد تحسین