گنج

شمارهٔ ٨٧۴

مزن دم در آنچت گزیرست ازانکه حمل افتد این شیوه بر بیهشی
گر ایدون بمقدار گوئی سخنز خوی خوش خویش در رامشی
ور از حد برون میبری گفت رابتیغ زبان خویش را میکشی
ز گفتن پشیمان بسی دیده امندیدم پشیمان کسی از خامشی