شمارهٔ ٧۵٩
این قطعه را ابن یمین در جواب قطعهای که شاعری ایرج نام فرستاده و فتوای او را در می خوردن پس از افطار در ماه رمضان پرسیده به همان وزن و قافیه سروده مصرع اول قطعه ایرج این است: خدایگان فصیحان دهر ابن یمین
سرا فاضل دهر ایرج ای که در همه فنبه سان مردم یکی فن کسیت همتا نه
به نزد بنده رسید از تو قطعهای که به لطفندانم آب حیات آنچنان بود یا نه
سوال کرده لطیفانه نکتهای که مراجواب راست نوشتن ز عامه یارا نه
اگرچه زحمت دق است و رنج استسقاولیک بر همه تنهاست بر تو تنها نه
ز بیم عامه در این مه چو باده نتوان خورددوای این دو مرض هیچ جز مدارا نه