شمارهٔ ۶٧۴
ز ابن یمین پیام برای باد صبحدمنزد علاء دولت و دین آصف زمان
دستور دین پناه محمد که خلق رابخشد بهر دمی چو مسیحا هزار جان
خلق جهان بطاعت او سر نهاده اندهرگز کرا شدست مسلم چنین جهان
گو حق خدمت منت از یاد اگر شدستما را حقوق بر تو یادست همچنان
یکبارگی ز بنده فراموش کرده ئیدانی که آید از تو سبکروحم این گران
ز آشفتگی طالعم این نیز هم یکیستکافتاده ام ز حضرت عالیت بر کران
نارد کمال جاه تو نقصان بهیچ رویگر یادت آید از من مهجور ناتوان