شمارهٔ ۶٣٩
ایدل ار ننگ داری از نقصانجز سلوک ره کمال مکن
هر چه عقلت بدان دهد دستورجز بدان کار اشتغال مکن
شرف نفس اگر همی خواهیبا فرومایه قیل و قال مکن
بامیدی که شم خیر بوداز در راحت ارتحال مکن
غم که فردا رسد مخور امروزترک شادی بنقد حال مکن
عرض نفس نفیس را هرگزدر پی مال پایمال مکن
منت از دوست بهر دنیائیور بود حاتم احتمال مکن
عجز و بیچارگی بهیچ سبیلدشمن ار هست پور زال مکن
بشنو این پندها ز ابن یمینور مفید است از آن ملال مکن