شمارهٔ ۶٣٨
ای صبا با صاحب صاحبقراناصف ثانی جلال ملک و دین
یوسف طاهر نسب کز رای پیرهست با بخت جوانش همنشین
آنکه بهر بخشش اش می پرورندکان و دریا گوهر و در ثمین
وانکه بار حملش ار گردون کشددر زمانه آرام گیرد چون زمین
گر بود فرصت بگو این یک سخندر بیان وصف حال این حزین
گو بکمتر بنده درگاه خودپیش ازین بود التفاتت بیش ازین
چون نیامد تا با کنون بر زبانچاکرت را جز ثنا و آفرین
بازگو تا منقطع بهر چه شدالتفات خاطرت زابن یمین
هر چه خواهی کن که خواهم بودنتتا بحشر از بندگان کمترین