شمارهٔ ۶٢٨
منم ابن یمین که مرکب نطقچون بقصد کسی برانگیزم
بزبان چو آب و آتش خویشآتش از آب کوثر انگیزم
داورانرا برآورم بر داووز سر داو داور انگیزم
چون زند موج بحر طبعم ازوبصدف در و گوهر انگیزم
وز برای غذای طوطی جاناز نی خامه شکر انگیزم
گربدی بینم از کس ار نیکیزودش از طبع کیفر انگیزم
وز پی شهسوار هر صیتیمرکب از باد صرصر انگیزم