گنج

شمارهٔ ٣۵٠

مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویشببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند
من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروماز مقامی که در او دم زده ام روزی چند
هر که میراث مرا بیند ازین پس گویدداد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند