شمارهٔ ۸۴

قافیه: انهایست۸ بیت

هر کجا صاحبدلی آزاده و فرزانه ایستدر هوای زلف چون زنجیر او دیوانه ایست

تا نپنداری که آن خال است بر رخسار اواز سویدای دلم بر خرمن مه دانه ایست

آبحیوان پیش لعلش خاکساری بیش نیستدر هوای عارضش شمع فلک پروانه ایست

در هوای حسن او و عشق شورانگیز منقصه فرهاد و شیرین مختصر افسانه ایست

گر کنم سر در سر سودای زلف پر خمشسهل باشد جان فدای او که خوش جانانه ایست

عاقلان تدبیر کار ایندل شیدا کنیدکو برای آشنائی با خرد بیگانه ایست

روی سوی کعبه کردن کی روا باشد مرابا دلی کز یاد آن بت دائما بتخانه ایست

هوشیاری ناید از ابن یمین در دور اوزانکه اینمستی نه از جام است نز پیمانه ایست